Freek ontmoet DE ECHTE THOMAS DE TREIN!

De wensdag van Freek begint al vroeg vandaag. Om iets voor 8 ‘s ochtends wordt Freek, zus Wieteke, zusje Annemijn en papa en mama opgehaald. De bus, die helemaal versierd is met ballonnen en slingers, zorgt ervoor dat iedereen er al helemaal zin in krijgt. Snel worden de autostoeltjes in de bus gezet en iedereen neemt plaats… tijd om te vertrekken.

Het is wel even rijden. We zijn namelijk op weg naar het station van Utrecht. Wieteke praat volop tijdens de rit en ze verbaast zich erover hoe hoog we eigenlijk wel niet zitten in de bus. Vooral als er een hele kleine auto naast ons staat. Freek kijkt lekker naar buiten en laat alles op zich afkomen. Bijna bij het station aangekomen wordt Thomas De Trein al geroepen door Freek en Wieteke. Maar we zijn er nog niet. We gaan namelijk eerst zelf nog een ritje maken met een echte trein.

Zo, we zijn op het station van Utrecht. Iedereen uitstappen. Al snel zijn we Freek even kwijt. Die is al bij de treinen gaan kijken. Ook het gezin van Dinand is aangekomen, want hij heeft vandaag ook een wensdag en we reizen samen naar de plek van bestemming. Eenmaal in de trein geniet Freek volop, hij is er stil van. We zitten bijna helemaal alleen in de grote coupé van de trein. Dat vraagt natuurlijk om een wandeling van achter helemaal naar de voorkant van de trein en weer terug.

Yes, we zijn er. We zijn bij het spoorwegmuseum in Utrecht. Hier wilde Freek graag naar toe, want vandaag is Thomas de trein speciaal een paar dagen naar Nederland gekomen met wat vriendjes. Het eerste dat Freek wil is naar Thomas, daar zijn we tenslotte ook voor gekomen. Thomas de trein staat buiten. Zelfs de dikke controleur is erbij. Freek en Wieteke gaan samen op een verhoging staan zodat ze zo de machinekamer van Thomas in kunnen kijken. Thomas fluit hard. Freek en Wieteke schrikken hiervan, want Thomas fluit ook wel erg hard hoor. Opeens begint Thomas te rijden en… hé, waar is Thomas nou? Ooh, gelukkig. Hij komt al weer de hoek omrijden en fluit nog eens hard als hij weer op zijn plek staat. De ontmoeting met de echte Thomas heeft Freek nu gehad, maar er is nog veel meer te zien en te beleven in het spoorwegmuseum. Freek ziet bootjes in een vijvertje die naar een klein eiland varen. Daar wil Freek ook wel in.

Maar om bij de bootjes te komen moet er eerst door een tunnel gekropen worden, en ja, mama moet er ook aan geloven. Bij de vijver aangekomen varen mama, Wieteke en Freek samen in een bootje over het water naar het eilandje. Pas maar op Freek dat je niet in het water valt! Gelukkig gaat alles goed en heeft iedereen nog droge kleren.

Helaas kunnen we niet in de echte, grote Thomas rijden, maar opeens zien we daar een kleine Thomas staan. Hier kan Freek wel echt in zitten. Freek glundert helemaal tijdens zijn rit. Na de rit is het tijd om de vriendjes van Thomas op te zoeken. Zo zien we Percey op een draaischijf staan die ook echt beweegt en kunnen we Emily aanraken, zo dichtbij staan we. Ook Gordon, die een beetje verstopt staat, hebben we weten te vinden. Op het grote speelkleed kan Freek ook nog even met Thomas en zijn vriendjes spelen. Ja, wel de kleine treintjes dan hè. Van al dat rondlopen en ontdekken krijg je wel honger zeg. Gelukkig maar dat het Spoorwegmuseum een lunch voor ons geregeld heeft. Broodjes met ham en kaas worden voor ons neergezet. En er wordt zelfs een schaal met muffins en smarties neergezet. Hier weten Freek en zijn zus Wieteke wel raad mee. De smarties gaan één voor één naar binnen en ook zo’n muffin kan er nog wel bij. Na de lunch is het tijd om te vertrekken. De bus wordt opgehaald zodat we zo bij het spoorwegmuseum in kunnen stappen.

Op weg naar huis doet merendeel van het gezelschap een tukje. We zijn weer op weg terug naar Zwolle, maar… we rijden niet goed naar huis. Opeens staan we in het centrum. Wat gaan we nou doen? roept Wieteke. Papa en mama hebben geen idee en ook Freek weet van niets. Dan wordt er verklapt dat de dag nog niet helemaal afgelopen is, maar dat we eerst nog een ijsje gaan eten. Er verschijnt een grote glimlach op het gezicht van Freek. Bij ijssalon Salute in Zwolle staat een grote rij voor de deur, maar wij mogen doorlopen en kunnen binnen gaan zitten aan wat tafeltjes. We worden gelijk geholpen. Freek mag als eerste een ijsje uitzoeken. Er zijn zoveel smaken. Dat is nog lastig kiezen. Gelukkig heeft Freek twee smaken gevonden en zijn ijsje wordt klaargemaakt. Wauw, wat een mooi ijsje zeg.

Het chocolaatje dat op de slagroom zit wordt als eerste opgegeten, want Freek is niet alleen dol op ijs maar ook op chocola. Iedereen mag een ijsje uitzoeken, en Freek eet van iedereen het chocolaatje op. Hij smikkelt en smult van zijn ijsje. Papa en Annemijn kunnen ook een hapje krijgen, maar voor het grootste deel eet Freek zijn ijsje helemaal alleen op. Na het ijsje eten worden de cadeautjes uitgepakt en daar moet gelijk mee gespeeld worden.
Na even gespeeld te hebben is het toch tijd om naar huis te gaan. Iedereen stapt de bus weer in en het is maar even rijden of we staan met de bus alweer op de plek waar we ‘s morgens vertrokken. Iedereen krijgt nog een ballon uit te bus mee. Een mooi einde van een gezellige en indrukwekkende dag. Wat zullen ze slapen vanavond!!!

KinderWensMobiel dankt de volgende sponsoren voor hun medewerking:

Spoorwegmuseum Utrecht
NS
Ijssalon Salute Zwolle
Ueffing Verhuur Groenlo